تصویر روز

ادامه مطلب ...

امسال در فصل بهار 22 تیم از کوه نوردان سراسر دنیا برای صعود به قله اورست از مسیر جبهه جنوبی (نپال) تلاش می کنند در میان این کوه نوردان مهدی عمیدی کوه نوردی خراسانی که از کوه نوردان خوب کشور می باشد و صعود قله ماناسلو 8163 متر در سال 88 و هفت قله هفت هزار متری را در کارنامه خود دارد نیز دیده می شود. مهدی عمیدی همراه دو نفر دیگر از کوه نوردان،  آقایان حسین بهمن یار و جواد نوروزی در تاریخ 16/1/89 فرودگاه امام خمینی را به مقصد کاتماندو ترک کردند آقای حسین بهمن یاراز کوه نوردان خراسان شمالی نیز قصد صعود قله لوتسه را دارد،  آقای بهمن یارنیز صعود دو قله هفت هزار متری لنین و خانتنگری را درکارنامه خود دارد. آرزوی سلامتی و موفقیت برای این عزیزان داریم.

نخستین ساعت های بامداد هشت فروردین، عباس ثابتیان، رییس انجمن به همراه عباس محمدی برای بدرقه ی راهیان ماناسلو، به فرودگاه امام رفتتد.

برای تمام نعماتی که امسال به من ارزانی داشتی

... برای تمام روزهای آفتابی و برای تمام روزهای غمگین ابری و بارانی

... برای غروبهای آرام و شبهای تاریک و طولانی

تورا شکر می گویم برای سلامتی و بیماری ، برای غمها و شادیهائی که امسال به من عطا کردی

تو را شکر می گویم برای تمام چیزهائی که مدتی به من قرض دادی و سپس بازپس گرفتی

خدایا، شکرت برای تمام لبخندهای محبت بار، دستان یاری رسان، برای همه آن عشق و محبت

و چیزهائی شگفت انگیزی که دریافت کردم

شکر برای تمام گلها و ستارگان، برای فرزندان و عزیزانی که دوستم دارند.

خدایا، تو را شکر می گویم برای تنهائیم، برای شغلم، برای مسائل و مشکلاتم، برای تردیدها و اشکهایم،

 چرا که همه اینها مرا به تو نزدیکتر کرد.

تو را شکر می گویم برای تداوم حیاتم، برای اینکه سرپناهی در اختیارم نهاده ای،

برای غذایم و برای برآورده کردن تمام نیازم

 درسال آینده چه چیز در انتظارم است ؟

 پروردگارا، همان را می خواهم که تو برایم خواسته ای.

تنها از تو می خواهم:

آنقدر به من ایمان عطا کنی تا در هرآنچه بر سر راهم قرار می دهی تو را ببینم و خواستت را.

آنقدر امید و شجاعت تا نومید نشوم

و آنقدر عشق و محبت ... هر روز بیش از روز قبل عشق نسبت به خودت و آنان که در اطرافم هستند.

پروردگارا، به من بردباری، فروتنی،

و تسلیم و رضا عنایت فرما

خدایا، مرا آن ده که مرا آن به ،

و آنچه را که نمی دانم چگونه از تو بخواهم

پروردگارا، به من قلبی فرمانبردار، گوشی شنوا، ذهنی هوشیار، و دستانی ساعی عنایت فرما

تا بتوانم تسلیم رضایت گردم و آنچه را که به کمال برایم خواسته ای بدیده منت بپذیرم.

خدایا، بر تمام عزیزانم برکت و بهروزی عطا کن، و صلح و دوستی و آرامش بر قلوب انسانها حاکم گردان .

 آمین یا رب العالمین

ادامه مطلب ...

یک گروه کوهنوردی 65 نفره که در منطقه «مشه‌سویی» نمین، گم شده بودند در عملیات 9 ساعته امدادگران هلال‌احمر نجات یافتند. امدادگران این جمعیت در ساعت 7 شب از طریق تماسی، از گم شدن 65 کوهنورد اردبیلی با خبر شدند و دریافتند که این 65 نفر از مسافران یک شرکت توریستی بوده و برای تفریح به منطقه «مشه سویی» نمین رفته‌اند. کوهنوردان به علت بارش باران و مه شدید در این منطقه از ادامه مسیر بازمانده و در تماس با پلیس تقاضای کمک کرده بودند که نهایتا امدادگران هلال احمر اردبیل و شهرستان نمین به محل حادثه اعزام شدند. همزمان 2 اکیپ
امداد و نجات متشکل از 15 امدادگر، یک آمبولانس، یک خودروی پیکاپ سازماندهی و با تجهیزات کامل به محل حادثه اعزام شدند. امدادگران پس از 4 ساعت تلاش، کوهنوردان را پیدا کرده و در ساعت 30/4 صبح آنان را به کنار جاده اصلی حیران آوردند.

پس از تلاش گروه نجات و همکاری دو کوهنورد خوشبختانه امروز صبح همه افراد صحیح و سالم به پناهگاه خرسان رسیدند و هم اکنون در این پناهگاه به سر می برند تا با بالگرد به پایین انتقال داده شوند . اما گروه پرواز که از امروز صبح چندین بار پرواز شناسایی در این منطقه انجام داده است این محل را مکان مناسب برای فرود نمی داند و خواستار این است بر روی قله مرجی کش که حدود 2 یا 3 ساعت تا پناهگاه خرسان فاصله دارد فرود بیاید که این امر کاری مشکل در حین حال انجام شدنی برای گروه کوهنورد می باشد . و در حال حاظر گروهی از کوهنوردان خوب کشورمان در حال متقاعد کردن گروه پرواز برای فرود در منطقه خرسان هستند تا کوهنوردان به را به راحتی بتوانند به پایین انتقال دهند . 

جمعه 11 تیر 1389 حادثه ای دیگر در دره اخلومد مشهد بوقوع پیوست و سنگنوردی که در حال صعود دیواره ای بنام کمرچاه بطول 160 متر با درجه سختی 5.10 بود، در اثر پاندولی  در حدود 50 متر سقوط کرده و بشدت آسیب دید

با انجام عملیات امداد، این سنگنورد و همطنابش مسافت 600 متر به پایین حمل شدند

بزودی شرح کامل حادثه و امداد بر روی سایت قرار می گیرد

"۲ کوهنورد در مسير صعود به قله دوبرادران قم دچار سانحه شدند و متاسفانه هر دو فوت كردند."

روز جمعه ۲۵ ديماه ۸۸ سه نفر (سه خواهر) از کوهنوردان علاقمند استان قم در حال صعود به قله دوبرادران بوده اند كه يك نفر از آن ها دچار حادثه شده و از بالاي صخره ها به پايين پرتاب مي شود.

این دو نفر که توانایی کمک به خواهر خود را نداشته اند از فردی که در قسمت دیگری از کوه در حال تمرین ورزش های رزمی بوده طلب کمک می کنند که مرد جوان (مرحوم یاری)  هم برای کمک به آن ها می شتابد. متاسفانه این فرد که نه کوهنورد بوده و نه تجهیزات مناسب به همراه داشته و فقط به قصد کمک از صخره ها بالا می رفته از کوه پرت می شود و در جا فوت می کند.

با شنيدن خبر سانحه محمد نادعلي نسب خودش رو به سرعت به منطقه جمكران ميرسونه... بعد از اون ياسر پورصدري و ميثم خضري و حميد تجويديان هم زمان با امدادگران هلال احمر و آقایان شاکری و مصطفی لو خودشون رو براي كمك به منطقه مي رسونن اما متاسفانه شدت حادثه بالا بوده و هر دو نفر فوت شده بودند و دو نفری که در بالای کوه گیر افتاده بودند و از لحاظ روحی در شرایط بسیار بدی به سر می برده اند توسط همنوردان به پایین منتقل می شوند.

قله دوبرادران قم در مجاورت جمکران - منبع عکس: نا مشخص

باورم نمی شد... آخه سه تایی تک و تنها و بدون تجربه سنگ نوردی رفته اند قله دوبرادران که کوهنوردهاشم تنهایی جرات نمی کنند برن اونجا!

خواهران حقایقی رو تو ۲ تا از برنامه های گلگشت گروه دیده بودم. سه خواهر عاشق کوه و طبیعت و فکر کنم همین راضیه خانم بود که تو برنامه شهرستانک بهم گفت به سنگ نوردی خیلی علاقه داره و از بچگی با ۲ تا خواهرش از در و دیوار بالا میرفته... می گفت که دوست داره سنگ نوردی کنه و بیشتر کوه هایی رو بره که صخره ای باشه... من هم بهش گفتم که بهتره چند تا دوره شرکت کنه و زیر نظر مربی تمرین کنه... وای خدا باورم نمیشه... هنوز هم تو شوکم...

این حادثه تلخ رو به خواهران حقایقی و خانواده ایشان و هم چنین تمام همنوردان گروه البرز تسلیت میگم.

برگرفته از وبلاگ: ایران را بگردیم...

بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب ...

نظر به تشکیل جلسات کارشناسی کمیسیون  نظارت و بررسی حوادث کوه نوردی فدراسیون در خصوص حادثه ی اخلمد که متأسفانه منجر به فوت زنده یاد «مجید وحیدیان»؛ مربی درجه 3 کوه پیمایی استان خراسان رضوی گردید، رأی صادره کمیسیون جهت تایید نهایی به کمیته ی حقوقی و انضباطی فدراسیون نیز ارجاع شد که پس از بررسی و تحقیقات لازم رأی صادره در مورد «علی رضا خادم»  به شرح زیر اعلام گردید: وی پانزده در صد مقصر شناخته شده و هم چنین کلیه ی احکام مربی گری مشارالیه تعلیق می گردد

منبع : سایت فدراسیون

 

بنا به گزارشی از Salt Lake شهر  دانشجوی پزشکی که دیروز پنجشنبه پس از یک روز تلاش طولانی جهت امدادش در عمق 150 فوتی (46 متری) زمین کشته شد، یک عاشق طبیعت و غارنورد باتجربه بود که در نهایت تاسف منتظر دنیا آمدن فرزند دومش در سال آینده بود.

جان جونز 26 ساله اهل Stansbury Park حدود 28 ساعت پس از گیر کردن بشکل سروته در غار Nutty Putty که غاری معروف در منطقه Salt Lake City می باشد، کشته شد.

این اولین مورد گزارش شده فوت پس از آغاز کاوشها از سال 1960 در این غار 1500 فوتی (457 متر) با معابر تنگ می باشد.

از روز چهارشنبه تیمهای نجات با استفاده از ابزار دریل، طناب و سیستم های قرقره، سعی بر رهایی او داشتند اما متاسفانه ممکن نشد. روز پنجشنبه تیمهای نجات، عملیات امداد را متوقف ساختند، تا در زمانی مناسب جسد وی را از غار خارج سازند.

جونز با 6 فوت (1.83 متر) قد و 190 پوند (86 کیلوگرم) وزن حدود ساعت 9 صبح در معبری تنگ به عرض 18 اینچ (46 سانتیمتر) و ارتفاع 10 اینچ (25 سانتیمتر) گیر کرد.

در تیم 11 نفره جونز برادرانش هم حضور داشتند که همگی دارای تجربه غارنوردی می باشند. هر چند این اولین بازدید آنها از غار Nutty Putty بود، اما آنها قبلا غارهای دشوارتری را که نیاز به تکنیکهای عمودی داشت، پیمایش کرده بودند. به گفته یکی از غارنوردان تیم که در عملیات امداد نیز شرکت کرده بود، تمامی افراد تیم و جونز تخصص کافی جهت پیمایش این غار را داشتند و جونز به امید باز شدن این معبر تنگ به یک تالار بزرگتر، وارد این معبر شده بود. به گفته خانواده اش جونز تاکنون غارهای بسیاری را پیمایش کرده و تجربه عبور از فضاهای تنگ را نیز داشته است. او همچنین با روحیه بالا تا آخرین لحظات با تیم امداد جهت زنده ماندن همکاری کرد.

روز چهارشنبه در یک مقطع از عملیات با تلاش امدادگران او حدود 18 فوت به بالا کشیده شده بود، به اندازه ای که میشد به او غذا و آب رساند. اما متاسفانه بدلیل کنده شدن کارگاهی که جهت برقراری سیستم قرقره در سقف زده شده بود، او دوباره بسوی فضای تنگ سر خورد.

به گفته برادر بزرگتر جونز، ما همه به عملیات امداد خوشبین و امیدوار بودیم، اما دیشب پس از گیر کردن دوباره او در آن فضای تنگ مشخص شد که هیچ امیدی نیست. به گفته او، خانواده اش جهت پذیرفتن این واقعه قوی می باشند.

به گفته وی این خود شما هستید که هیچ گاه انتظار چنین چیزی را ندارید! درک این مساله برای ما سخت است.

تیم امداد که متشکل از بسیاری از گروههای غارنوردی داوطلب Utah بودند، بشدت از عدم نتیجه گیری عملیاتشان متاسفند.

Cannon یکی از مسئولین امداد می گوید: خیلی سخت است. وارد غار می شوید، امیدهای بسیاری دارید، عملیاتی انجام می دهید که قبلا با موفقیت انجامش داده اید، و در شرایطی قرار می گیرید که آنطور که طراحی کرده اید پیش نمی رود.

تیم امداد و نجات در سال 2004 در همین نقطه خاص این غار 1500 فوتی دو نفر دیگر را نجات داده بود. Cannon می گوید: غارنوردی عموما کار خطرناکی نیست اما می توانید با ملاحظات ایمنی، این نقطه از غار را خطرناک بدانید.  

 

ارسال خبر: مجید ثابت زاده – جستجو و نجات یوسمیتی NPS

منبع:

http://news.yahoo.com/s/ap/20091127/ap_on_re_us/us_cave_rescue_death

سبلان باارتفاع 4811 متر، سومين نقطه مرتفع ايران است.
اين کوه که از آن دربين مردم آذربايجان به نام ساوالان ياد مي­شود، به معني گيرنده آب (سو آلان) و يا پژواک گيرنده يا گيرنده صداست و در منابع فارسي نام آن را از باران بزرگي به نام سبل مي­دانند.
ساوالان با گستردگي و هيکل غول آسايش درميان مردم منطقه و ايلات و عشاير دامنه اش مقدس است و اين مردمان سلطان لقبش داده و در باورهاي مردم، ساوالان يکي از هفت کوه بزرگ بهشت است که براي رسالتي به اين جهان فرستاده شده است.
سبلان که به لحاظ موقعيت و شکل قرارگيري قله­هاي آن در طرفين قله اصلي (سلطان) از سمت سرعين و اردبيل به شکل عقابي نشسته به نظر مي­رسد، نقش مهمي در زندگي مردمان آذربايجان داشته و دارد.
آنان معتقدند سبلان نه تنها به عنوان کوهي صرف، بلکه به منزله اسطوره­اي جاويد و مورد احترام و وجودي معنوي است که ديدار از آن به مثابه زيارت است.
آنان همواره سبلان را به عنوان حامي، مونس پايگاه و دژ تسخير ناپذير مي­دانند و در تفکر مردم سبلان نقشي خارج از دايره تصور يافته و به بزرگي و احترام آن سوگند ياد کرده و اشعار فراواني در وصف آن سروده­اند.
سبلان از نظر مورخين و صاحب نظران نيز مورد احترام بوده و همواره از آن به نيکي ياد مي­کنند و آن را به منزله کوه سيناي ايران مي­دانند که زرتشت درآنجا به عبادت و رياضت مشغول بود.
دامنه هاي اين کوهستان دربخش مرکزي از چهارسو به شهرستانهاي مشگين شهر و اهر در شمال، تبريز در مغرب، سراب درجنوب و اردبيل در شرق مشرف مي باشد.
سبلان به شکل مخروط زيبايي است و دهانه آتشفشان خاموش آن به صورت درياچه اي در آمده است که اطراف اين درياچه در تمام سال پوشيده از برف و يخ است و قله اصلي يا آتشفشان آن به نام سلطان ساوالان بلندترين نقطه آذربايجان و پس از دماوند بلندترين قله ايران است.
کوهستان ساوالان از کانونهاي مهم آبگير دايمي رودها، رودخانه هاي آذربايجان مي باشد که دامنه هاي شمالي آن به دره رود قره سو و اهرچايي و دامنه هاي جنوبي آن به شاخه هاي آجي چاي منتهي مي گردد.
سبلان بخش عمده اي از آبهاي حوضه رودخانه ارس را تامين مي کند.
در دامنه هاي سبلان چشمه هاي فراوان آبگرم و سرد معدني وجود دارد، از جمله موييل سويي، شابيل، قوتورسوي که در فصول مختلف مورد استفاده اهالي مشگين شهر و گردشگران قرار مي گيرد.
در بالاي قله سبلان حفره اي وجود دارد که دهانه آتشفشان سبلان بوده است و امروزه به صورت درياچه اي درفصل گرم ظاهر مي شود.
ساوالان صاحب سه قله است، قله بلندتر آن درياچه بزرگي دارد که مثل چشم زنده اي هميشه حيرت زده آسمانهاست.
قله ديگر ساوالان حرم داغي نام دارد که ستيغي بزرگ و غيرقابل صعود است و قله سوم که ارتفاع کمتري دارد،کسري ناميده مي شود.
درقسمت شمال و درقاعده‌اي که بلندترين قله سبلان در آن واقع است درياچه کوچکي وجود دارد که احتمالا باقي مانده دهانه آتشفشاني است.
در دامنه جنوبي سبلان، چشمه هاي گوگردي زيادي وجود دارد که آب آنها در حدود 40 درجه سانتي گراد حرارت دارد و گواه فعاليت آتشفشان خاموش سبلان است.
ازجمله جاذبه­هاي سبلان ­مي توان به "عقاب سنگي" (قارتال داشي) نرسيده به قله سلطان درنزديکي جان پناه غرب، سنگ محراب و تنديس زرتشت در کنار درياچه اشاره کرد.
دشت شابيل سبلان ميزبان گردشگران بسياري است، اين دشت داراي چشمه­ آبگرمي است که در نزديکي آبگرم "قوتورسويي" در حد بالاست و در دره زيباي شيروان و دامنه­ي سرسبز سبلان واقع شده و داراي دماي 48 درجه سانتيگراد و خروجي پنج ليتر در ثانيه است.
اين چشمه در درمان بيماري­هاي حرکتي، پادرد، کمر درد و بيماري­هاي عصبي مفيد است.

در را مي‌گشايم . چرا اينچنيني ؟ … … خاكهاي لباسش را مي‌تكاند ،‌ اجازه هست ؟ بفرمائيد …… با قدمهاي سنگين وارد مي‌شود ، حجم فضا را آكنده است . سرفه‌ام مي‌گيرد ، چشم‌هايم مي‌سوزد ، پنجره را باز ‌مي‌كنم ، به ناگاه مي رود ، همه جا طلائي خورشيد مي‌شود ، « نور » آرام سرش را روي ميز گذاشته است و آفتاب مي‌گيرد . از او مي‌پرسم كه بود ؟ مي‌گويد « ايمان » بود ، از بيابان مذهب مي‌آمد …… پس چرا رفت ؟ …… مي‌گويد : در پس پنجره در انتهاي بيابان مذهب جنگل حيرت است و در پايان آن كوه عصيان ؛ آن گردباد را مي‌بيني ؟ ايمان است كه بر بلنداي كوه به سوي قله مي‌رود …… آن كورسو را بر قله كوه مي‌بيني ؟ …… آري مي‌بينم …… آن نور حقيقت است ………